آموزش و تدریس زبان بر مبنای مدل ۷۰:۲۰:۱۰

آموزش زبان فرآیندی مستمر است. این گونه نیست که محدود به مجموعه‌ای از رویدادهای ساختار یافته باشد. اگر تا به حال در کلاس زبانی شرکت کرده باشید حتما متوجه این موضوع شده ‌اید. بدون تمرین خارج از کلاس نمی‌توان مهارت پیدا کرد.

ما بیشتر به وسیله تعامل اجتماعی و کسب تجربه زبان می‌آموزیم. با این حال باید اطمینان حاصل کرد که زبان آموز در فرآیند آموزش مشارکت دارد و اطلاعات لازم را  به خاطر می‌سپارد. اینجاست که مدل ۷۰:۲۰:۱۰ به کار می‌آید. موثر بودن این روش ثابت شده است. حال این مدل چیست؟

چارچوب ۷۰:۲۰:۱۰ چیست؟

مدل آموزشی ۷۰:۲۰:۱۰ توسط (Center for Creative Leadership)CCL در اوسط دهه ۸۰ میلادی مطرح شد. در پرسش نامه‌ای نحوه یادگیری ۲۰۰ مدیر موفق سوال شد. از جواب‌های به دست آمده، سه دسته بندی آموزشی به دست آمد:

  • ۷۰% آموزش تجربی است. از طریق کارهای روزانه، چالش‌ها و تمرین
  • ۲۰% آموزش اجتماعی است. از طریق افراد دیگر، مانند مربی و هم کلاسی‌ها
  • ۱۰% آموزش رسمی است. از طریق دوره‌های ساختار یافته و برنامه‌ها

این مدل نشان دهنده این نیست که باید آموزش رسمی را کنار گذاشت. همچنان ۱۰% جامعه از این طریق بهتر یاد می‌گیرند. برای موثر واقع شدن مدل، دانش‌آموزان شما تا حدودی به آموزش رسمی نیاز دارند.  در نهایت هر مدل آموزشی جا و زمان مناسب خود را دارد.

چارچوب ۷۰:۲۰:۱۰ و یادگیری زبان

ما عموما زبان را تعاملی و تجربی می‌آموزیم.زبان آموزی کاملا با زندگی روزمره در هم آمیخته است. در این میان چارچوب ۷۰:۲۰:۱۰ کمک می‌کند بر چگونگی یادگیری تمرکز کنیم. این مدل نه رویه جدیدی بر روشی قدیمی‌ست و نه یک تئوری کاملا نو. بلکه یک مدل مرجع است که توصیف می‌کند مردم معمولا چگونه یاد می‌گیرند.

یکی از اساسی ترین نکات این چارچوب این اصل است که کاراترین یادگیری که بیشترین احتمال ماندگاری را دارد، آموزشی است که در نزدیک‌ترین لبه کاربردی رخ دهد. یک اصل ساده، ولی چالش برانگیز.

نمی‌توان زبان آموزی را بدون استفاده گسترده آن در فرآیند آموزش تصور کرد.(همان ۷۰%) همچنین بدون یادگیری مداوم از طریق دیگران.(۲۰ %) البته که مقداری آموزش ساختار یافته نیز برای شروع و راهنمای مسیر شدن نیاز است.(۱۰%) ولی آموزش ساختار یافته در زمینه زبان، به تنهایی نتیجه فوق‌العاده‌ای نخواهد داشت.

چارچوب ۷۰:۲۰:۱۰ و ال ام اس

مطالعات نشان می‌دهد استفاده از ال ام اس(سیستم مدیریت یادگیری) مدل ۷۰:۲۰:۱۰ را تقویت می‌کند. این کار موجب می‌شود دانش‌آموزان بیشتر درگیر فرآیند یادگیری شوند و اطلاعات را بهتر به خاطر سپارند.

هر کدام از سه دسته آموزشی در این چهارچوب قابل پیاده سازی در ال ام اس هستند. آموزش رسمی در کلاس اتفاق می‌افتد و توسط مدرس ارائه می‌شود. محتوای ارائه شده در کلاس قابلیت بارگذاری در ال ام اس را داراست. ال ام اس در این زمینه نقش مکمل کلاس را ایفا می‌کند. با این کار دانش‌آموز همواره به این محتوا دسترسی خواهد داشت و پیوستگی امر آموزش حفظ خواهد شد. ۱۰% جامعه آموزشی از این طریق یادگیری مفیدتری خواهند داشت.

بخش دیگر مربوط به تعامل است. کلاس هرچند فرصت تعامل رو در رو را فراهم می‌کند، ولی در عین حال محدود و کوتاه است. با به کار بردن ویژگی‌های بحث و پرسش و پاسخ ال ام اس ها دانش‌آموز می‌تواند همه جا و همه زمان با هم کلاسی‌ها و مدرس خود در تعامل باشد. بدین ترتیب نیاز تعاملی آن ۲۰% نیز تامین خواهد شد.

۷۰% جامعه آموزشی از طریق تمرین‌های عملی بهتر فرا می‌گیرند. فرآیندی که با به کار بردن ال ام اس کاملا نظم و بهبود می‌یابد. از طریق تمرین‌های مشخص و زمان‌دار تعریف شده در بستر ال ام اس‌ها، این دسته از جامعه آموزشی بهتر عمل خواهند کرد. از طرفی اگر ال ام اس مذکور مجهز به بازی سازی(Gamification) نیز باشد، فرآیند حتی مهیج‌تر و انگیزه‌بخش‌تر نیز خواهد شد.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *